Wojny rozstawów: 4ft 8½in Stephensona kontra 7ft Brunela
W latach 40. XIX wieku mapa kolei Wielkiej Brytanii podzieliła się na dwa niezgodne obozy. George Stephenson promował rozstaw normalny (1,435 mm), wywodzący się z dawnych kolein wozów węglowych w Northumberland. Isambard Kingdom Brunel twierdził, że szeroki rozstaw 7 ft ¼ in (2,140 mm) pozwoli na większe lokomotywy, płynniejszą jazdę i zdumiewające prędkości.
Kryzys operacyjny nadszedł na stacji Gloucester w 1844 roku, gdy towary o rozstawie normalnym z Birmingham trzeba było ręcznie przeładowywać sztuka po sztuce do wagonów szerokotorowych jadących do Bristolu. Bydło ginęło w zagrodach, kruche wyroby z gliny pękały w deszczu, a pasażerowie się buntowali. Parlament interweniował ustawą o regulacji rozstawu kolei z 1846 roku, nakazującą rozstaw normalny dla wszystkich przyszłych linii magistralnych.